می رسد روزی که بی من روزها را سر میکنی

قصه های کهنه ام را موبه مو از بر میکنی

کاش ای تنها امید زندگی

میتوانستم فراموشت کنم

یا شبی در آتش سوزان دل

در نهیب سینه خاموشت کنم

کاش احساس نیاز دیدنت